* رد پای عبور محمد زارعی از کوچه باغ شعر *

. . . . . سهم تو

...................................

ديوانگي ام را ... اگر شتري ببُرم

بيشترش به تو مي رسد ...

و تنهايي ام را ... اگر پوست بكـَنم

                        همه اش . . . !

...................................

. . . . . برای نا رفیق ها

...................................

. . . . . غزل عشقکی

...................................

من و تو را كه پُريم از غم و غرور از هم

ببين غرور جدا كردمان چه جور از هم

من و تو از هم، با هم، به هم چرا خورديم؟

شبيه شيشه كه از سنگ در عبور از هم

درون من تو، درون تو من، همين و تمام

من آسمان و تو دريا اگر چه دور از هم

چقدر دوريم از هم چقدر هم نزديك

بد است فاصله ي سايه ها و نور از هم

نمي رسند دو قطب زمين به زور به هم

نمي شوند جدا هم ولي به زور از هم

چقدر ساكت و آرام رد شدي از من

چنانكه رهگذران و گداي كور از هم

و كاش كسر دلم بر تو بخشپذير نبود

تو رفتي و كممان كرد سنگ گور از هم

...................................

. . . . . برای جبهه و جنگ

...................................

. . . . . شکست

...................................

وقتی که پشت هر شکست اندیشه ای باشد

ناچار سنگی هست هر جا شیشه ای باشد

ای باد بیخود شاخه های خشک را نشکن

ویرانی این باغ باید ریشه ای باشد

سهم درخت از عشق وقتی مرگ شد شاید

یا دار یا تابوت عاشق پیشه ای باشد

سنگ مزار و کوه فرقی هم نخواهد داشت

نام تو پا بر جاست هر جا تیشه ای باشد

هر جا تو هستی - شک نکن - من نیز خواهم بود

هر جا که سنگی هست باید شیشه ای باشد

...................................